Koniec świeckiego państwa?

W krajach tradycjonalistycznych i konserwatywnych, takich jak Polska, gdzie katolicyzm ma się wciąż dobrze, nie brakuje młodych, którzy wcale nie są katolikami, ale bronią Kościoła. Ci młodzi ludzie obawiają się, że walka z Kościołem stworzy tylko miejsce dla bardziej od chrześcijaństwa radykalnego islamu, jak dzieje się to we Francji czy w Belgii. Niebawem islam będzie główną religią istniejącą w tych państwach. Tym obawom nie pomaga niesymetryczne traktowanie różnych grup wyznaniowych. Niedawno pisałem o pacyfikacji przez policję chrześcijan modlących się w paryskim kościele św. Rity. Ów kościół nie był własnością tychże wiernych i przeznaczono go do rozbiórki. Choć wierni nie byli zbyt agresywni, na zarejestrowanych filmikach widać między innymi, że policjanci kopią leżących na ziemi protestujących chrześcijan. Można by wzruszyć ramionami i stwierdzić „tak już jest”, gdyby nie to, że kilka kilometrów od św. Rity mamy dzielnice zdominowane przez muzułmanów, gdzie pięć razy dziennie przestrzeń nie należąca do muzułmanów anektowana jest pod rytuały religijne. Paryscy muzułmanie manifestują politycznie swoją wiarę anektując niektóre place i ulice nie będące w żadnym razie własnością ich gminy wyznaniowej. Czy spotyka się to z podobną reakcją jak ta wobec chrześcijan w kościele św. Rity? Wszystko wskazuje na to, że nie. Dowiadujemy się, że Francja zamknęła już 20 meczetów prowadzonych przez nawołujących do terroryzmu salafickich imamów, ale jeśli ktoś wgłębi się mocniej w prasę francuską, zauważy, że modły odbywają się nadal przed tymi „zamkniętymi” meczetami i policja francuska nie reaguje równie stanowczo co w kościele św. Rity. Najczęściej w ogóle nie reaguje.

W Polsce świeckość również nie ma dobrych orędowników. Zamiast mówić, że świeckość chroni wszystkich przed ewentualnym zdominowaniem codziennego życia przez fanatyków i religijne prawa, broni się świeckości doklejając do niej zupełnie inne zagadnienia. Nie trzeba być wcale socjalistą czy zwolennikiem multikulti aby dostrzegać pozytywne strony świeckiego prawa i świeckiego państwa. Jeśli prawo preferuje grupy wyznaniowe, osoba wierząca dziś w katolicyzm, może kiedyś stać się ofiarą prawa szariatu choćby. Zwolennicy szariatu mogą po prostu skorzystać z wyłomu prawnego na rzecz religii, istniejącego nie tylko w Polsce, ale w większości państw Zachodu (w UK z tego wyłomu korzystają już teraz). Nawet w najbardziej laickich państwach wyznanie nie jest traktowane na równi ze świeckim światopoglądem. Nie ma procesów o obrazę uczuć ekologicznych czy naukowych, nie ma „pójścia na kompromis” z osobami gorąco i bezkompromisowo wierzącymi w polowanie, w popularyzację nauki czy grę w szachy. O tym, że świecki światopogląd jest traktowany znacznie niżej niż wyznanie na całym Zachodzie, piszę choćby w tym miejscu.