Były sekretarz rolnictwa USA Dan Glickman, znany kardiolog dr Dariush Mozaffarian i była dyrektor wykonawcza Światowego Programu Żywnościowego ONZ Ertharin Cousin opublikowali artykuł, w którym opisują zagrożenie kryzysem żywnościowym i potrzebę metodycznej naprawy systemu w tym obszarze. Rekomendacje działań amerykańskich ekspertów odnoszą się do Stanów Zjednoczonych, jednak równie dobrze mogą być wzięte pod uwagę przez rodzimych decydentów.

REKLAMA
Kryzys żywnościowy w USA ma już miejsce i skutkuje m.in.: skracaniem życia obywateli USA, pogorszeniem się ogólnego stanu zdrowia społeczeństwa, narastaniem zjawiska nadwagi i otyłości, zwiększaniem liczby przewlekłych schorzeń, pogłębianiem się nierówności społecznych i gospodarczych, wielomiliardowymi kosztami utrudnień i przewlekłości osiągania celów rozwojowych. Przedłużająca się pandemia Covid-19 dodatkowo uwypukliła te negatywne zjawiska (m.in. z przeprowadzonych badań wynika, że osoby niewłaściwie odżywiające się są bardziej narażone na choroby kardiologiczne i onkologiczne, w konsekwencji są też znacznie bardziej narażone na skutki zakażenia koronawirusem). „Stany Zjednoczone każdego roku wydają około 1,1 bln USD na żywność, ale potem tracą 2,1 bln USD w wydatkach na opiekę zdrowotną związaną z dietą, utratą produktywności, utratą środków do życia, zmianą klimatu i uszczuplonymi zasobami naturalnymi”. Utrzymanie status quo nie jest więc możliwe. Konieczne jest opracowanie i wdrażanie działań ukierunkowanych na ograniczenie chorób wynikających w dużej mierze z niewłaściwej diety, poprawę warunków ich leczenia, poprawę bezpieczeństwa żywności i żywienia, promowanie zdrowych nawyków żywieniowych i dbałości o kondycję.
Dotychczas prowadzone działania w tym zakresie są nieskoordynowane i rozproszone, a przez to w dużym stopniu nieskuteczne. Potrzebne jest więc opracowanie na szczeblu federalnym strategii żywnościowej, która umożliwi organom rządowym i pozarządowym podjęcie skoordynowanych działań obliczonych na poprawę zdrowia, diety i kondycji fizycznej społeczeństwa. Powinna być ona ukierunkowana na osiągnięcie trzech podstawowych celów: poprawę odżywiania, wyeliminowanie głodu oraz ograniczenie kosztownych i śmiertelnych chorób związanych z niezdrową dietą. W związku z tym konieczne będzie podjęcie skoordynowanych działań m.in. w nauce i badaniach, systemie opieki zdrowotnej, federalnych programach żywieniowych, innowacjach biznesowych, na rzecz generowania nowych miejsc pracy i w edukacji żywieniowej, skierowanych do wszystkich Amerykanów, niezależnie od położenia geograficznego, preferencji politycznych, wieku, rasy lub pochodzenia etnicznego, dochodów czy wykształcenia.
Pandemia Covid-19 podkreśliła fundamentalne słabości amerykańskiego systemu żywnościowego, w tym powszechną niepewność żywieniową, kruchość łańcuchów dostaw, rosnące nierówności, a także tragiczną epidemię otyłości i cukrzycy. Strategia bezpieczeństwa żywnościowego stworzy szansę na sprostanie tym wyzwaniom. „Jesteśmy w kluczowym punkcie zwrotnym, aby to się stało” – podsumowują autorzy artykułu.
Wydarzenia wokół pandemii koronawirusa stanowią z jednej strony bodziec dla przyspieszenia rozwoju nowych technologii, ale z drugiej pogłębiają negatywne zjawiska i fenomeny społeczne, tj. upowszechnienie w społeczeństwie chorób cywilizacyjnych, w tym nadwagi i otyłości, czy innych problemów związanych ze zdrowiem, kondycją fizyczną i psychiczną. Polska nie rozwinęła wciąż takich możliwości, aby w sposób aktywny i powszechny współkształtować nowe globalne trendy technologiczne. Może jednak i powinna zadbać o zdrowie swoich obywateli, w tym w obszarze prewencji chorób i metodycznego unikania czynników ryzyka. Podjęcie stosownych działań staje się tym pilniejsze, że nowy rok będzie zdominowany przez potrzebę dostosowania się do nowych realiów, zarówno w obszarach przeobrażonych przez kryzys wywołany pandemią (tj. nowe środowisko pracy, przyszłość podróżowania, skutki inflacji, kryzys niektórych branż, itp.), jak i głębsze trendy w wymiarze globalnym (tj. przyspieszenie zmian klimatycznych, wyścig kosmiczny i w sferze cyber, rywalizacja geostrategiczna wielkich mocarstw, transformacja energetyczna, wirtualizacja kolejnych obszarów aktywności ludzkiej). Wśród trendów na przyszły rok należy więc dostrzegać rosnący wpływ nauki i edukacji, w tym konieczność zwiększenia dbałości o zdrowie i kondycję w warunkach dynamicznie zmieniającego się współczesnego świata.