Olvido znaczy zapomnienie

Blance cały świat zawalił się na głowę. Jej mąż postanowił odmienić swe życie. Odmładzająca go kochanka oczekiwała jego dziecka. W tej sytuacji Blanka nie może liczyć na oparcie z jakiejkolwiek strony. Jej synowie dawno wyprowadzili się z domu, a siostra snuje misterny plan jak puścić niewiernego męża z torbami. Nikt tak naprawdę nie przejmuje się tym, co czuje Blanka. Zbawiennym okazał się kontrakt na jednej z amerykańskich uczelni.

Kobieta szybko aklimatyzuje się w nowym środowisku. Zabiera się do pracy z wielkim zapałem, jej zadanie jest bowiem nietypowe i fascynujące. Blanka ma dokonać kwerendy dokumentów, które pozostały po znanym naukowcu. Dokumenty te przeleżały w zamkniętej piwnicy przez kilkadziesiąt lat, a o ich istnieniu przypomniała sobie tajemnicza fundacja i to ona sfinansowała pracę Blanki. Kobieta zafascynowana spuścizną po naukowcu zaczyna poznawać historię jego życia. Z przyjemnością też zauważa, że interesuje się nią dwóch bardzo inteligentnych i przystojnych mężczyzn. Blanka nie wie jednak kto kryje się za fundacją, która finansuje jej pracę. Co zrobi kiedy to odkryje?

Książka Marii Duenas pisana jest w konwencji leniwego kryminału. Nie ma tu pościgów, niebezpieczeństw czy zawrotnych zwrotów akcji. Właściwie historię Blanki mogłaby przeżyć każda kobieta w dowolnym kraju świata. I właśnie ta typowość historii ma swoje zalety. Czytelnik wejdzie szybko w rolę głównej bohaterki, oczywiście ten męski nie będzie się z nią utożsamiać, lecz dla kobiety lektura tej książki może być ciekawym doświadczeniem, mimo, że nie jest to literatura zbyt wysokiego formatu. Ale czy mamy czytać tylko wielce ambitne powieści?