Wczoraj uczestniczyłam w rozmowie, jak się to teraz nazywa – debacie, na temat finansowania teatrów publicznych. Publicznych , nie państwowych. Mówiło się głównie o obowiązkach państwa. Zaproszono mnie także dlatego , że uznano że nasze teatry fundacyjne też są finansowane przez państwo, mimo że są finansowane w minimalnym procencie. Wracając, oprócz wielu słów, które nie mają żadnego znaczenia, a moje wypowiedzi szczególnie, bo mam z państwowymi teatrami i ich zmartwieniami od dziesięciu lat, najmniej wspólnego, tak więc , oprócz wielu słów, padło niespodziewane pytanie – po co ludziom teatr?
REKLAMA
Po co państwu Teatr, a nawet po co narodowi teatr? Odpowiedz na to pytanie wydawała mi się oczywista i obruszyłam się, a szukanie odpowiedzi wydawało mi się niepotrzebne i trywialne. A jednak…
Nie lubię takich dyskusji, rozmów, narad, dywagacji, wolę „robić” teatr, kulturę - powiem górnolotnie. Bo teatr może robić każdy, choć wydaje się, że nie każdy teatr tworzy kulturę , a może każdy? Zadania są podzielone i od tego też poniekąd zależy finansowanie państwowe. Dla mnie, teatr tworzy kulturę z zasady, już to że w ogóle jest, a raczej gra, jest misyjne, i wszystko jedno co gra i jak. Byle miał widzów. Bo to znaczy że dobywa się jakaś wymiana wyobraźni, emocji czy myśli.
Wracając do wczorajszego spotkania. Unikam tego typu dyskusji, jałowych najczęściej, wystąpień także, łatwo się emocjonuję i „robię’ niepotrzebny show, bo show mam w naturze, ale… wczoraj przekazano na tym spotkaniu ( miedzy innymi) dane, które mówią że jest 5 milionów widzów teatralnych w Polsce i… 600 teatrów, czy grup teatralnych, instytucji tworzących teatr, pozapaństwowych, poza strukturami państwa! Świetnie! I obie liczby podobno rosną! Jeszcze lepiej.
Nie wiem jak finansować teatry, ale słowo państwowe wydaje mi się tu niepotrzebne. Warto jest już o tym słowie – państwowe - w odniesieniu do kultury, zapomnieć . W wolnej Polsce powstało tak wiele inicjatyw pozapaństwowych „produkujących” dobra kultury, że powinno się mówić o finansowaniu kultury w ogóle. Zwyczajnie kultury. Instytucje państwowe nie mają monopolu na produkowanie kultury, robią to po prostu z urzędu a wydaje się że wszyscy inni z potrzeby a nawet przymusu wewnętrznego. Także nieaktualne jest to, że państwowe robią to na profesjonalnym i wysokim poziomie te pozapaństwowe na amatorskim , nie ma tu także argumentu jakości.
Mówi się o wielkości narodów w zależności od jego kultury, ale kulturę tworzą ludzie a nie państwowe instytucje. I czy są przy „korycie” paskudnie to nazywając , czy z dala od niego, tworzą.
I powtórzyłabym, finansowanie kultury jest interesem Państwa, ustawowym obowiązkiem i koniecznością.
A teraz wracając do pytania – po co ludziom teatr? Nawet jeśli jest to pytanie z kręgów urzędników państwowych, którym potrzebne definicje, klasyfikacje , wykresy, uzasadnienie? Postarajcie sobie sami w duchu na to pytanie odpowiedzieć.
A ja dodałabym jeszcze jedno pytanie. Co to znaczy komercyjna kultura? Komercyjny produkt kultury? I czy może to być kultura wysoka? Czy komercyjna to znaczy ta, która zarabia na siebie? Czy ta która zwraca koszty produkcji i daje zyski? A jeśli zyski idą na kolejne dobra kultury? Z dużym procentem ryzyka? To czy to jest instytucja komercyjna i czy należy jej pomagać? Czy nie? To Teatr. Tyle. Państwowy to podobno – misyjny. Na to dostaje pieniądze, na misję.
Na marginesie, telewizja polska, zalicza seriale do programów misyjnych, bo choćby propagują mycie zębów, jak wyjaśniano. ( Bohater dialoguje myjąc zęby) . Może mają rację w kraju, w którym podobno co dziesiąta osoba nie ma własnej szczoteczki do mycia zębów.
Nasza fundacja od wczoraj zastała uznana instytucją pożytku publicznego. 1% z podatków od tych którym potrzebne są nasze teatry, odpowie na wiele pytań ( pewnie dopiero za kilka lat). Sięgnęliśmy po tę możliwość dofinansowania dlatego, że pomoc państwa nie jest wystarczająca, żeby zmniejszyć ograniczenia ( artystyczne) i ryzyko.
Nasza fundacja od wczoraj zastała uznana instytucją pożytku publicznego. 1% z podatków od tych którym potrzebne są nasze teatry, odpowie na wiele pytań ( pewnie dopiero za kilka lat). Sięgnęliśmy po tę możliwość dofinansowania dlatego, że pomoc państwa nie jest wystarczająca, żeby zmniejszyć ograniczenia ( artystyczne) i ryzyko.
A teraz moi Państwo… mamy w próbach trzy nowe spektakle, gramy każdego dnia, w poniedziałki także, w wakacje też, latem za darmo na ulicy, odpowiedzcie sobie... po co Wam teatr i czy jest Wam w ogóle potrzebny.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!