MÓJ ROZMIAR

Tematem dnia był nowy mechanizm różnicowy DPC do przygotowywanego do produkcji modelu X6. Do dyspozycji były dwa tzw. "muły", czyli egzemplarze X5 z zamontowanymi nowymi dyframi, nastawami podwozia z X6 i prowizorycznymi wyłącznikami DPC na konsoli środkowej. Po przejechaniu kilku prób byłem urzeczony. Urzeczony. A to na technicznej prezentacji czegokolwiek zjawisko rzadkie, raczej niespotykane.

Potem seryjny samochód też okazał się znakomity, lepiej pasujący do mojego stylu jazdy niż jakikolwiek inny SUV. Niestety świat się zmienił od tego czasu i ładny plastik na konsoli środkowej nabywcy aut uważają za wykładnię technicznego zaawansowania - coś takiego jak DPC nie jest im potrzebne, bo przy powszechnie niskim poziomie znajomości fizyki zwyczajnie nie czują różnicy w zachowaniu samochodu. Rozczarowanie kierunkiem rozwoju rodzaju ludzkiego sprawiło, że bardzo brakowało mi czegoś takiego jak X6 pierwszej generacji z DPC - wielkiego kloca o zwinności baletnicy.

Tak było aż do momentu, gdy odkryłem X4 w wersji z 306-konnym benzynowym silnikiem turbo. Nie tak mocnym, by być głupkowato mocnym, niepotrzebnie potężnym, ale na tyle silnym, by móc wpływać na zachowanie wozu w zakrętach. O estetyce nadwozia nie warto gadać, pierwsze X6 też mi przypominało zasypiającego na siedząco zmęczonego psa. Dla mnie jednak bardziej liczy się to, jak samochód jeździ.

To mnie zaskoczyło najbardziej. Rodzaj deja vu z Miramas. Samochód jakby uszyty na moją miarę, chętnie i posłusznie wykonujący każde polecenie. Samochód, który równie przewidywalnie zachowuje się po całkowitym wyłączeniu DSC, czyli monachijskiego odpowiednika ESP, jak i podczas jazdy w położeniu domyślnym, czyli z systemem włączonym. Widoczność z miejsca kierowcy, praca układu kierowniczego, subtelność pracy zawieszenia - niestety o to w BMW coraz trudniej. Kiedyś "The Ultimate Driving Machine", teraz "The Ultimate Selling Machine" - na tym, czego klienci nie widzą i nie dotykają, oszczędza się, maksymalizując wynik finansowy firmy. X4 wydaje się być (dopóki nie znajdę innego modelu) jedynym, który utrzymuje przy życiu dawną i dla mnie absolutnie bazową filozofię firmy spod znaku biało-niebieskiego śmigiełka.

Chciałbym, żeby świat był inny i żeby ludzie jeździli samochodami dla przyjemności, zamiast grać w komputerowe gry o jeżdżeniu, ale jestem realistą. I dlatego nikomu nie mówcie, że X4 tak dobrze jeździ - może ktoś w BMW o nim zapomni i niczego w nim nie zepsuje....