REKLAMA
Niewielki i tani hotel w Waszyngtonie. Niektórzy goście chrapią, nie zdejmując na noc czarnych okularów, żeby nie widzieć snów. Recepcjonista o posturze sztangisty kartkuje listę gości, lubując się w niej jak we wnętrznościach używanego konia trojańskiego.
Szelest dereniowego krzewu ogłusza siedzącego na werandzie człowieka w brązowym. Krew w żyłach pulsuje jak nieodebrany przez nikogo sygnał SOS, który wrócił do nadawcy. Niebo przypomina bezładną zbieraninę generałów.
Jeśli kiedyś zapomnisz sumę kątów w trójkącie albo wzór na powierzchnię czarodziejskiego koła, wróć tutaj. Amalgamat lustra w łazience skrywa mocno doprawiony cyrylicą wolapik i ściśle tajną myśl o śmierci.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!