Marazm i frustracja

Media klasyczne – telewizja, gazety codzienne i tygodniki – zastanawiają się nad rekonstrukcją rządu – czytaj „rekonstrukcją Tuska”. Ma to oznaczać, kto w rządzie koalicji PO i PSL zostanie, kto odejdzie i w jaki sposób. Jaki to będzie miało wpływ na samo rządzenie premiera – tego nikt poważnie nie podejmuje. I sygnały z niektórych ekonomicznych wydawnictw, mówiące, że wydatki bieżące rządu są dość duże, a przychody podatkowe wprost odwrotnie – nie wzbudzają zainteresowania. Przecież personalne zmiany w rządzie są ważniejsze, nie mówiąc o decyzjach minister sportu w sprawie koncertów Madonny, czy zegarkach ministra Nowaka. Zegarki ministra są ważniejsze, niż jego ostatnie, dobre, wyniki oddawania do dyspozycji odcinków dróg, nie mówiąc o planach na nowe połączenia kolejowe już w roku przyszłym. To sukces red. Sylwestra Latkowskiego z „Wprost” … porażka poważnych dziennikarzy i mediów telewizyjnych.

Jest jednak z tym problem, którego te media rozwiązać już w tej chwili nie potrafią. Jeżdżąc za politykami, tu i tam, a najchętniej siedząc na pufach w Sejmie, nie potrafią nacisnąć rządu, przede wszystkim premiera, aby ten przedstawił pełen program swojego rządzenie (jeszcze ponad 2 lata kadencji Sejmu i Senatu), nie mówiąc o wizji. Sytuacja ekonomiczna, wielkość bezrobocia, stan finansów rządu – to nie są sprawy, jakie poruszają media pierwszego sortu. Dlatego też premier był usprawiedliwiony swoim postępowaniem – do czasu ostatnich wyników sondażowych. 26% dla PiS-u, 23% dla PO (CBOS), lub w innym sondażu, gdzie wynik wynosił 32% do 30%, także dla partii Jarosława Kaczyńskiego. I tak, już wielotygodniowe jazgotanie mediów, że premier nic nie robi – a przede wszystkim nie jeździ „Tuskobusem” - zwieńczyło się wynikami. Nie jest to oczywiście wina mediów, ale właśnie sfery rządu i samego premiera.

Większość dziennikarzy stara się zapytać polityków, z Pawłem Grasiem, rzecznikiem prasowym na czele, jakie są plany rządu – czytaj – plany premiera Donalda Tuska. Brak reakcji premiera – i nie chodzi tu tylko o konferencje prasowe, czy spotkania całego forum politycznego Platformy Obywatelskiej, ale również pełne opinie w ważnych sprawach członków rządu, ministrów – powoduje spekulacje, już nie tylko medialne, ale także konkurencji politycznej, co będzie się działo. Czy przygotowania do odejścia z rządu? Próba wejścia w struktury Unii Europejskiej, może w miejsce Jose Manuela Barroso? A może jednak przeczekanie trudności... i trzecia kadencja rządowa? Tylko na jakiej bazie?

Jeżeli premier Donald Tusk chce pozostać dalej (oczywiście w ramach koalicji Platformy Obywatelskiej z innymi formacjami) premierem rządu – po roku 2015 – musi to oznaczać radykalne decyzje ekonomiczne. Między innymi likwidacja ulg podatkowych, czyli podniesienie wpływów np. z VAT-u, likwidacja KRUS-u i innych przywilejów dla emerytów, poważne ruchy w podatkach akcyzy. Ale także ruchy określające – blokujące – zwiększenie bezrobocia. Jeżeli sytuacja ekonomiczna UE się nie poprawi – a patrząc na ekonomię Niemiec, nie zanosi się na to – Polska pasa ekonomicznego i finansowego będzie musiała zaciągnąć...

Jest jeszcze sprawa podstawowa, tak chętnie przez media od tygodni poruszana – to kryzys samego rządu i premiera, czyli jak to już niektórzy określają nie tylko kryzys rządzenie PO, ale również samego premiera. Brak umiejętności szybkiego podejmowania decyzji – czego początkiem była słynna sprawa ACTA, a później sprawy związane z decyzjami na temat in vitro w Sejmie – czyli bunty części posłów PO – jest to odbierane przez część komentatorów jako sygnał słabnięcia Donalda Tuska. Jednak nie uważam, że jest to sygnał dla polityka nr 2. w PO, jak to niektórzy dalej z lubością określają, czyli dla Grzegorza Schetyny. Jego lojalność wobec nie tyle premiera, co zadań politycznych formacji, w jakiej jest nie pozwoliłaby mu na wbicie sztyletu w plecy premiera. To nie ta idea polityczna …

Mają rację jednak ci, którzy twierdzą, że brak jest programu politycznego, ekonomicznego, medialnego tego rządu – administracji rządu, nie piszę o PSL-u i wiceprezesie Piechocińskim – który jest widoczny w mediach, powoduje frustrację nie tylko dziennikarzy, ale także wyborców. I dlatego jazdy Jarosława Kaczyńskiego i jego wielu politycznych poddanych po Polsce, sugerowanie pomysłów i zmian ekonomicznych i politycznych jest przez wielu oceniane, odbierane, jako nowy program Prawa i Sprawiedliwości. Gdzieś z tyłu pozostają takie formacje jak PJN, czy Solidarna Polska, które znając mentalność polskich polityków, mogą się przytulić do PiS-u. W jakim celu, tego dziś nie wiedzą, ale wiedzą, ile wynosi sejmowa dieta i jak ładnie można wyglądać w mediach...

Jesteśmy w sytuacji, gdzie nie wiemy, czy Polska wpadnie w poważniejszy kryzys ekonomiczny. Nie wiemy także, jaki pomysł będzie miał wtedy obecny rząd premiera Donalda Tuska. Nie wiemy, czy ten rząd, partia rządząca i premier, mają pomysły na następne 2 lata. To dość frustrujące, to czują nie tylko zwolennicy obecnych rządów. Te ponad 50% wyborców, pozostających w pozycji „stand by” politycznie, w sytuacji kiedy nastąpiłoby „tąpnięcie” polskiej gospodarki, może zostać poruszone i wykorzystane politycznie przez przeciwników Platformy Obywatelskiej – szczególnie, kiedy czuje się taki marazm. I dlatego ten marazm musi zostać przełamany...

Azrael