Demokracja lokalna ma się dobrze. W przedterminowych wyborach samorządowych w Żaganiu frekwencja wyniosła prawie 44%, co – zważywszy na polskie doświadczenia – trzeba uznać za wynik bardzo przyzwoity. Wybory na burmistrza pokazały też, że na lokalnej scenie Żagania kandydaci wspierani przez dwie główne partie – PO i PiS – nie liczyli się w rankingu. Pierwszą turę wygrał kandydat Stronnictwa Demokratycznego Sławomir Kowal, który uzyskał 27,67% głosów.
Mój komentarz do tych wyborów jest dwojakiego rodzaju.
Po pierwsze, nie będę ukrywał, że jako przewodniczący Stronnictwa Demokratycznego, bardzo się cieszę z sukcesu Sławomira Kowala, kandydata SD w tych wyborach. Ten sukces pokazuje słuszność przyjętej w SD politycznej strategii opartej na dwóch filarach – pierwszym jest próba szukania jak najszerszych centrolewicowych i liberalno-demokratycznych porozumień na szczeblu ogólnokrajowym, a drugim budowa dobrze zakorzenionych społecznie struktur lokalnych – takich właśnie, jak w Żaganiu.
Po drugie, Żagań jest już trzecią żółtą wyborczą kartką dla Platformy Obywatelskiej. Dwie pierwsze to „senacki” Rybnik i „samorządowy” Elbląg. Nie sądzę, by te trzy miasta jakoś specjalnie odbiegały od średniej krajowej. Przeciwnie – one przy wyborczych urnach udowadniają prawdziwość danych z kolejnych badań sondażowych. Polacy od PO się odwracają.
Mam nadzieję, że wybory w Żaganiu dadzą przykład, iż można z sukcesem zaproponować Polakom polityczną alternatywę – z jednej strony wobec nieudolności PO, a z drugiej wobec niebezpiecznej nieobliczalności PiS-u.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!