Za pośrednictwem FB na stronie Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego znalazłem informację, której treści przez długą chwilę nie mogłem powiązać z niczym realnym. W kwietniu zmarła dr Lucyna Juśkiewcz. Jeden z najwybitniejszych, a jednocześnie najskromniejszych naukowców w Polsce. Znawczyni myśli i kultury renesansu, człowiek niezwykłego ciepła, życzliwości. Pełna życia. No właśnie.
Wszystko co napisano w krótkim wspomnieniu to najszczersza prawda, do której uzupełnienia, wobec wielkości Pani Doktor, nie czuję się powołany. Nie pamiętam dokładnej nazwy seminarium dr Juśkieiwcz, w którym dane było mi uczestniczyć. Jest to jednak całkowicie nieistotne, bo hermetyzm będący w jego nazwie okazał się być punktem wyjścia do wielkiej intelektualnej podróży w czasie, świecie idei, a czasami magii i alchemii. Wyjątkowe chwile, po przeżyciu których jesteśmy już kimś trochę innym.
Renesans, o którym czasami staram się pisać, jest metamorfozą Renesansu Pani Doktor - przewodniczki w świecie wiedzy, zawsze gotowej do pomocy w zwykłych studenckich i ludzkich sprawach. Wielka i przedwczesna strata.
PS Mam świadomość daleko idącego opóźnienia tejże informacji, ale również na stronie WFiS UW pojawiła się kilka dni temu. Wiem jednak, że i pośród Czytelników i Blogerów "NaTemat.pl" są osoby, które zetknęły się z Panią Doktor, choćby dlatego, ale przecież nie tylko dlatego, informacja jest zasadna.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!