Obłuda i absurd ataków na potrzebną i ważną dla nas naukę, nazywaną dla potrzeb propagandowych "ideologią", przypomina mi "nielogiczne zawiłości" brutalnie bezwzględnych ataków na wolność obywatelską i podłych działań przeciw prawom obywatelskim za PRL. Co gorsza, pobrzmiewa tu - niczym obudzone strachy sprzed wieków - archaiczny język kontrreformacji, sprytnie zamieniony w język kontr-nowoczesności. Nikt już chyba nie wątpi, że w tej mieszance fałszu, nienawiści i przekłamań chodzi o sprzeciwienie się próbom zreformowania i unowocześnienia instytucji, która wszelkimi sposobami stara się odwrócić uwagę od swoich poważnych problemów z pedofilią. Z zażenowaniem i niesmakiem obserwujemy to, co dzieje się w mediach i polityce w kwestii walki z nowoczesnym światem i nauką podszytej religianctwem bigotów. To co się wyprawia mieści się w prostym opisie odnoszącym się do zjawisk tak absurdalnych w swojej głupocie, że aż niebezpiecznych - "jednocześnie i śmieszne i straszne". Akceptacja tego, to przyzwolenie na współczesną odmianę dulszczyzny, szowinizm, przemoc i dopuszczenie i pogłębianie nierówności, które niszczą i frustrują to społeczeństwo. Potrzebny, nie, wręcz konieczny jest głos rozsądku. W obronie oczywistych dóbr: równości i wolności. W obronie prawa do nowoczesnego życia i godnego, swobodnego korzystania z dorobku nauki i kultury. Zostałam wychowana w etosie równości, prawa do wolności i racjonalnego wyboru. W poszanowaniu dla nauki i postępu. Dzięki równouprawnieniu i prawom kobiet do nauki moja babcia Nelly Egiersdorff zaczęła studia na Wydziale Filozofii UW zaraz po odzyskaniu niepodległości w 1920. W naszej rodzinie była zapewne "genderystką" i chwała jej za to! Zarówno Babcia, Mama jak i ja pracując zawodowo wychowałyśmy, wspólnie ze swoimi partnerami, dzieci w rodzinie jak najbardziej genderowej, której naturalne zachowania (niekoniecznie konwencjonalne, jak mówiła Babcia), i poszanowanie wolnej woli skutkowały tym, że każdy i każda wg swoich możliwości miał i miała prawo do pełnego, godnego życia. I całe szczęście.
Kupuj w Douglas i zobacz sanah NA STADIONACH!Warszawa, 9 stycznia 2014
W sprawie wyjaśnienia stanowiska rządu RP wobec budzącej niepokój społeczny kampanii przeciw „ideologii gender” w kontekście zobowiązań Polski do prowadzenia polityki równościowej.
W Polsce prowadzona jest od paru miesięcy kampania przeciwko „ideologii gender”, chętnie eksponowana w mediach. Dotychczasowym punktem kulminacyjnym w tym dezinformującym społeczeństwo dyskursie był odczytywany w kościołach List Episkopatu Polski na Dzień Świętej Rodziny, tworzący wizję przeciwnika odpowiedzialnego za „dewastację rodziny”, upadek moralny, a zwłaszcza za zjawisko nazywane „seksualizacją dzieci”. To ostatnie pojęcie stało się powtarzanym w wystąpieniach przeciwników równości płci hasłem, zarzewiem konkretnych działań politycznych, utworzenia zespołu parlamentarnego "Stop ideologii gender". Oddziaływanie opartego na nieprawdzie twierdzenia, iż tajnym planem osób wyznających „ideologię gender” jest deprawowanie najmłodszych, może spowodować groźne konsekwencje.
Język kampanii przeciw „ideologii gender” nosi cechy mowy nienawiści. Powołuje bowiem do życia niekonkretne i częściowo abstrakcyjne byty – „gender”, „genderyści”, „ideologia gender” – i zarazem obarcza je winą za wszelkie negatywne procesy społeczne, aż po zarzuty działań przestępczych, takich jak nakłanianie do pedofilii. Po skonstruowaniu wroga jako grupy wyobrażonej, mowa nienawiści zawsze obraca się jednak przeciw konkretnym osobom, skutkując realnymi konsekwencjami w ich życiu.
Można więc sądzić, iż „genderyści”, w tym naukowcy, nauczyciele, artyści, działacze społeczni będą w najbliższej przyszłości narażeni na eskalujące ataki. Ich dorobek zawodowy, zasługi dla wspólnoty, są dziś kwestionowane, a prawo do bezpieczeństwa zagrożone. Osoby prowadzące badania naukowe nad tożsamością płci, a także szkolenia, pomagające wdrażać politykę gender mainstreaming budującą społeczeństwo oparte na zasadach równości, a także będącą warunkiem partycypacji w podziale środków unijnych, podlegają w obecnej sytuacji stygmatyzacji jako współwinne działaniom przestępczym na polskich dzieciach.
W tej sytuacji zwracamy się do Pana Premiera z prośbą o wyjaśnienie stanowiska Rządu RP w sprawie polityki równościowej, z której wprost wynikają postulaty przezywane obecnie „ideologią gender”. Opinia publiczna powinna otrzymać z najbardziej wiarygodnego źródła informację na temat realizacji polityki, której podstawę stanowią Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej, ratyfikowane przez Polskę Konwencje Organizacji Narodów Zjednoczonych, Traktaty Unii Europejskiej, Dyrektywy Unijne i Strategia Europa 2020. Wśród zarzutów godzących w „genderystów” pojawia się wizja „podstępnego działania”. Wyjaśnienia wymaga więc rodzaj zobowiązań, które wypełnia (lub nie) Polska jako kraj członkowski Unii Europejskiej. Przypominamy, że atakowana grupa wspomaga wiedzą prowadzenie w Polsce działań na rzecz równości płci, w tym przyjęcie zasady gender mainstreaming, a obecnie została obarczona winą za w pełni jawne, legalne i wpisane w program rządu działania na rzecz równości, nazywane przez przeciwników „podstępną deprawacją”.
Co stanie się, gdy naukowcy, eksperci, działacze społeczni uznają swoją pracę za zbyt niebezpieczną lub niezgodną z interesem państwa i przestaną ją wykonywać? Czy Polska będzie w stanie wywiązywać się ze swoich zobowiązań międzynarodowych i partycypować w programach Unii Europejskiej? Czy realizowane dotychczas programy naukowe, edukacyjne, kulturalne, społeczne, infrastrukturalne, zawierające wymóg działań równościowych, były oparte na obowiązującym w Polsce prawie? Czy podział środków z Europejskiego Funduszu Społecznego w programie Kapitał Ludzki, dokonywany za pośrednictwem ministerstw Pana rządu, odzwierciedlał cele cywilizacyjne autoryzowane przez Pana gabinet?
Interesuje nas zwłaszcza, jako naukowców, czy i w jaki sposób Rząd RP będzie wspierał przestrzeganie zasady gender equality w projektach zgłaszanych Komisji Europejskiej do Programu Ramowego Horyzont 2020. Mówiąc inaczej, czy podkreślany w tym programie wymóg równości kobiet i mężczyzn będzie nadal częścią polityki państwa polskiego? To pytanie szczególnie zasadne, gdyż w Horyzoncie 2020 priorytetem jest równość płci w nauce, a obecnie kwestionuje się naukową prawomocność badań, mających na celu dostarczenie podstawowej wiedzy na temat tejże równości. Dodać warto, iż Horyzont 2020 wspomaga realizację Strategii Europa 2020 oraz dążenie do spójności gospodarczo-społecznej i terytorialnej.
Od roku 2014 Program Operacyjny Kapitał Ludzki zastąpiony zostaje przez Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój (w skrócie PO WER). Równość szans i zapobieganie dyskryminacji oraz Równość płci zostały w tym programie uznane za dwie z trzech zasad horyzontalnych.
Oczekujemy od Pana Premiera wyraźnej deklaracji dotyczącej realizowanej dotychczas i planowanej polityki, wynikającej ze zobowiązań międzynarodowych oraz zapisów Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Chcemy, by opinia publiczna zrozumiała, co oznaczają w języku współczesnego świata, czym są praktycznie dla Polek i Polaków hasła, których karykaturalnymi wersjami straszeni są rodzice nieletnich dzieci. Wspólnie jesteśmy bowiem odpowiedzialni za uświadomienie opinii publicznej, że nie istnieje żadna inna „ideologia gender” poza wywiedzioną z praw człowieka zasadą równości kobiet i mężczyzn.
Lista sygnatariuszy prof. Inga Iwasiów, Uniwersytet Szczeciński dr Agata Adamiecka-Sitek, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego dr Monika Rudaś-Grodzka, Instytut Badań Literackich PAN dr Iwona Kurz, Uniwersytet Warszawski Kazimiera Szczuka, Gender Studies IBL PAN dr hab. Monika Bakke, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza dr Tomasz Basiuk, Uniwersytet Warszawski dr Joanna Bator prof. Agata Bielik-Robson, Instytut Filozofii i Socjologii PAN, University of Nottingham prof. Anna Izabela Brzezińska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza prof. Anna Burzyńska, Uniwersytet Jagielloński dr Agata Chałupnik, Uniwersytet Warszawski prof. UW, Bożena Chołuj, Uniwersytet Warszawski prof. Przemysław Czapliński, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza dr Katarzyna Czeczot, Instytut Badań Literackich PAN dr hab. Tatiana Czerska, Uniwersytet Szczeciński dr Maciej Duda, Gender Experts Poznań prof. Krystyna Duniec, Instytut Sztuki PAN dr Kinga Dunin, Krytyka Polityczna prof. Paweł Dybel, Instytut Filozofii i Socjologii PAN prof. IS PAN Anna Engelking, Instytut Slawistyki PAN dr Julia Fiedorczuk, Uniwersytet Warszawski dr Monika Frąckowiak-Sochańska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza prof. Małgorzata Fuszara, Uniwersytet Warszawski dr Agnieszka Gajewska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza prof. UAM Grażyna Gajewska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza dr Arleta Galant, Uniwersytet Szczeciński dr Magdalena Grabowska, Uniwersytet Warszawski prof. UG Ewa Graczyk, Uniwersytet Gdański dr Agnieszka Graff, Uniwersytet Warszawski prof. IS PAN Irena Grudzińska-Gross, Instytut Slawistyki PAN prof. UAM Ewa Guderian-Czaplińska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza PD dr hab. Brigitta Helbig-Mischewski, Humboldt-Universität prof. Maria Janion, Instytut Badań Literackich PAN dr Bożena Keff, Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma r. pr. dr Karolina Kędziora, Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego prof. Krystyna Kłosińska, Uniwersytet Śląski dr hab. Jacek Kochanowski, Uniwersytet Warszawski prof. Leszek Kolankiewicz, Uniwersytet Warszawski dr Elżbieta Korolczuk, Södertörn University prof. Dariusz Kosiński, Uniwersytet Jagielloński dr Agnieszka Kościańska, Uniwersytet Warszawski prof. WSNHiD Izabela Kowalczyk, Wyższa Szkoła Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu dr Justyna Kowalska-Leder, Uniwersytet Warszawski Beata Kozak, czasopismo feministyczne „Zadra” dr Joanna Krakowska, Instytut Sztuki PAN prof. Ewa Kraskowska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza dr Dorota Krawczyńska, Instytut Badań Literackich PAN dr Grażyna Kubica-Heller, Uniwersytet Jagielloński prof. Joanna Kurczewska, Instytut Filozofii i Socjologii PAN prof. UW Michał Kuziak, Uniwersytet Warszawski dr Sylwia Kuźma, Uniwersytet Warszawski prof. Anna Kwiatkowska, Instytut Psychologii PAN dr hab. Andrzej Leder, Instytut Filozofii i Socjologii PAN prof. Jadwiga Linde-Usiekniewicz, Uniwersytet Warszawski dr Małgorzata Anna Maciejewska, Gender Studies IBL PAN dr Lena Magnone, Uniwersytet Warszawski dr Ewa Majewska, Gender Studies UW dr hab. Joanna Mizielińska, Instytut Psychologii PAN dr Paweł Mościcki, Instytut Badań Literackich PAN dr Agnieszka Mrozik, Instytut Badań Literackich PAN dr Katarzyna Nadana-Sokołowska, Instytut Badań Literackich PAN prof. Anna Nasiłowska, Instytut Badań Literackich PAN prof. UJ Grzegorz Niziołek, Uniwersytet Jagielloński prof. Ryszard Nycz, Uniwersytet Jagielloński dr Magdalena Piekara, Uniwersytet Śląski Joanna Piotrowska, Fundacja Feminoteka prof. Piotr Piotrowski, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza prof. Monika Płatek, Uniwersytet Warszawski prof. UAM Krzysztof Podemski, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza prof. Tomasz Polak, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza prof. Dobrochna Ratajczakowa, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza Marta Rawłuszko, Gender Studies IBL PAN dr hab. Paweł Rodak, Uniwersytet Warszawski dr Ewa Rumińska-Zimny, Prezeska Międzynarodowego Forum Kobiet Nauki i Biznesu przy SGH, Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet Paula Sawicka, „Otwarta Rzeczpospolita” Agnieszka Siekiera, Fundacja. Równość. Info prof. Renata Siemieńska, Uniwersytet Warszawski dr Katarzyna Sierakowska, Instytut Historii PAN prof. Małgorzata Sugiera, Uniwersytet Jagielloński prof. Małgorzata Szpakowska, Uniwersytet Warszawski prof. UW Magdalena Środa, Uniwersytet Warszawski prof. Joanna Tokarska-Bakir, Instytut Slawistyki PAN dr Sławomira Walczewska, Fundacja Kobieca eFKa dr Błażej Warkocki, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza prof. Marek Zaleski, Instytut Badań Literackich PAN prof. IS PAN Anna Zielińska, Instytut Slawistyki PAN prof. Eleonora Zielińska, Uniwersytet Warszawski dr Izabela Filipiak, Uniwersytet Gdański Zuzanna Janin, artystka wizualna dr Adam Ostolski, Instytut Socjologii UW prof. dr hab. Anna Wieczorkiewicz, Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW Feminoteka Fundacja Gender Center Kongres Kobiet
W imieniu wszystkich sygnatariuszy Kierowniczka Podyplomowych Gender Studies IBL PAN Dr Monika Rudaś-Grodzka
Niżej podpisany/a: Ewa Serafin Fundacja Gender Center 00-330 Warszawa [email protected]
PS. już zupełnie na marginesie: Przy tej okazji, chciałam przypomnieć swój wpis o kolorze RÓŻOWYM (dziś uważanym za kobiecy, ale czy zawsze?)
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!